Endurorider

Rowerowo zapętlony weekend

2009-08-17T01:00:00.001-07:00

Fajny to był weekend. Zebrała się grupka oszołomów i pojeździła po Beskidach.

Pierwszego dnia - klasyka wiślańska: Dziechcinka - Kobyla - Stożek - Kiczory - Kubalonka - Przysłop pod Baranią G. - trawers Baraniej - Cieńków - Wisła

Trasa świetna w 99% do przejechania (czyt. podjechania), bardzo ładna, widokowa i urozmaicona. Szkoda, że czasu brakło żeby przejechać przez Baranią tylko goniliśmy trawersem. Nie obyło się bez kilku awarii. Jakieś węże pokąsały (3 razy) no i udało mi się w końcu skasować cholernego Suntoura Epicona. Stracił tłumienie i blokadę. Nic to trzeba zainwestować w odpowiedni sprzęt.

Fotki z soboty

Dzień drugi - rowerowanie po czesku

Trasa: Lomna - Kozubova - Polomy - Lomna

Bardzo fajna trasa. Podjazd na Kozubovą bardzo przyjemny. My oczywiście musieliśmy się pomylić i pozwiedzaliśmy trochę stoków Kozubowej. Od schroniska bardzo przyjemne "emeryckie" szutry i asfalty (ok 2km podjazdu) doprowadziły nas pod Polomy. I tam się dopiero zaczeła jazda. Najpierw bardzo błotnisty 2 km singiel, później wygodna ścieżka góra-dół później rewelacyjny singiel długości ok 3 km doprawadził nas do długiego
(10km) zjazdu do Lomnej. Sam zjazd był bardzo urozmaicony: szybk, szeroko, technicznie, wąsko, stromo. Było wszystko :)

Fotki z niedzieli

EMTB Enduro Trophy - Brenna

2009-07-04T02:56:00.000-07:00

"Sranie w gacie to przy tym nic"

Na trasę – liczącą około 40 kilometrów pętlę, przygotowaną przez człowieka, który jeździł po Beskidzie Śląskim już na trójkołowcu, wszyscy ruszają punktualnie o godzinie 9, po krótkiej odprawie w bazie zawodów. Pętlę stanowią najciekawsze w okolicach Brennej fragmenty pieszych szlaków turystycznych jak i dróg zupełnie nieznakowanych, znanych tylko lokalesom. Formuła zawodów jest prosta – w obrębie pętli wyznaczone jest 5 odcinków specjalnych (OS) – podjazd, trawers i trzy zjazdy – i tylko tam mierzony jest czas zawodnikom. Pozostała część trasy to dojazdówki, na których można spokojnie porozmawiać ze znajomymi. Według zapewnień projektanta, trasa jest bardziej kondycyjna niż techniczna, jednak znajdzie się kilka fragmentów, na których będzie można się wykazać umiejętnościami.

Już dojazd do pierwszego OS zdaje się potwierdzać słowa organizatorów – betonowy podjazd wyciska hektolitry potu. W końcu beton ustępuje górskiej drodze, na której zaczyna się pierwsza część ścigania – podjazd. Nie jest on specjalnie stromy, jednak dzięki zróżnicowanej nawierzchni – kamienie, w dalszej części grząska ziemia i na koniec ścieżka przez łąkę – wymaga nieco więcej uwagi. Na mecie pierwszego OS jest wystarczająco dużo czasu aby robić zdjęcia i dopingować kolejnych zawodników.

Dalej czeka króciutka dojazdówka do drugiego odcinka specjalnego, którym jest zjazd. Na ten odcinek ostrzyło sobie zęby wiele osób, ponieważ nie prowadził on szlakiem PTTK a szlakiem harcerskim, którego nie ma na mapach – stąd OS ten owiany był nieco tajemnicą. Kolejni startujący wypuszczani są co 30 sekund, w końcu nadchodzi moja kolej, 3… 2… 1… ogień! Krótki odcinek szerokiej drogi, skręt w las i od razu rewelacyjny wprost singiel, który na długo pozostanie w mojej pamięci. Odcinek może niezbyt trudny technicznie, ale bardzo szybki i posiadający to coś na co zwykło się z angielskiego mówić „flow” – kto tam jechał dobrze wie o co chodzi. Na mecie każdy totalnie daje upust swojej radości, uśmiechy od ucha do ucha, wzajemne gratulacje i opowieści co działo się na tym kilkuminutowym zjeździe...

W końcu ruszam dalej, na strasznie długą dojazdówkę do trzeciego OS. Stawka bardzo się rozciąga, jednak mam okazję spotkać się i pogadać z tymi z samego początku w… schronisku na Błatniej, gdzie chyba wszyscy zjechali zatankować bukłaki, a ponad połowa zachwycała się smakiem ciasta o poetycko brzmiącej nazwie „Fale Dunaju”. Kilka minut jazdy za Błatnią zaczyna się niesamowicie szybki zjazd szlakiem narciarskim na Przełęcz Karkoszczonka, na końcu którego zaliczam efektowną glebę, podczas próby ratowania się przed inną, być może znacznie groźniejszą w skutkach. Na szczęście kończy się tylko na brudnych spodenkach i kupie śmiechu. Z Karkoszczonki jest już cały czas pod górę – świetnym trawersem, co do którego byłem pewien, że będzie tam poprowadzony odcinek trawersowy, lecz niestety organizator zawiódł moje i nie tylko moje oczekiwania. Dodatkowo pojawia się tam nagle strzałka oznaczająca odcinek specjalny – jednak wokół nie ma żywej duszy… Jak się okazuje to tylko pomyłka osób znakujących trasę, lecz – co ważne – jedna jedyna na całych 40 km, po za tą nieszczęsną strzałką trasa była oznaczona bardzo dobrze. W końcu docieram na start trzeciego OS, którym jest trawers. Odcinek raczej prosty, trochę pod górę, trochę w dół, z bardzo ciekawym fragmentem wąskiej ścieżki lawirującej wśród olbrzymich głazów zakończonej króciutką ścianką.

Kolejny dojazd nie jest już tak długi i wyczerpujący, po za tym po drodze jest Przełęcz Salmopolska, gdzie można spokojnie usiąść i zjeść obiad. Ciepły posiłek to właśnie to, czego mi było trzeba, siły witalnie wracają błyskawicznie. Z Salmopolu kawałek szybkiego zjazdu, przecięcie asfaltu i start czwartego odcinka specjalnego – wymagającego technicznie zjazdu. Początek to stroma ścieżka z olbrzymią ilością korzeni, które powoli ustępują miejsca kamieniom sparowanym z jeszcze większym nastromieniem. W końcu droga się wypłaszcza – jednak nie na długo. Ostry – niemal 180 stopni – zakręt, króciutki kawałek singla, znaczek z wykrzyknikami, znaczek z trupią czaszką – uskok i wjazd do potoku! Zjazd potokiem rewelacyjny, na dnie pełno dużych i śliskich kamieni, zimna woda chlapie po nogach, konieczne 100% koncentracji. Z potoku odbicie na szuter, gdzie można rozwinąć naprawdę spore prędkości i meta odcinka na sporym parkingu. Ci, którzy wpadali na metę ponad 60 km/h kończyli hamowanie grubo za jego połową...

Dojazdówkę do ostatniego odcinka specjalnego stanowił mało ciekawy podjazd betonowymi płytami, który jednak pozwolił szybko nadrobić straconą wysokość, a w dalszej części bardzo ciekawy pod względem widokowym szlak wiodący na Horzelicę. Na szczycie tej góry wielki piknik – jako, że był to start ostatniego OS trzeba było czekać cierpliwie aż dojadą wszyscy zawodnicy. W końcu organizatorzy zaczęli puszczać zawodników na zjazd – znów w odstępach półminutowych. Sam zjazd to stromo opadająca wysypana kamieniami droga, która w sposób okrutny obchodziła się z dętkami osób jadących na niższym ciśnieniu. Ściskam kierownicę, lekko pracuję hamulcami i staram się wybrać optymalną linię przejazdu, jednak zapewne z boku wygląda to tak jakby to droga decydowała gdzie mną rzucić… Mniej więcej w połowie trasa odbija w wąską ścieżkę w lesie, która oferuje nieco wytchnienia, jednak wszystko co dobre szybko się kończy i wypadam na stromy stok narciarski. Chwila zjazdu stokiem i powrót do lasu, gdzie ostatnie kilkaset metrów kamienistej rzeźni dobija tych który do tej pory uniknęli snejka czy spotkania z ziemią. Kamienie przed samą metą zamieniają się w betonowe płyty, jeszcze tylko przejazd przez platformę rejestrującą czas i koniec męczarni, koniec przyjemności, koniec Enduro Trophy – jednak tylko wyścigu, a nie całej imprezy!

Impreza trwa dalej, w bazie zawodów czeka na uczestników grill oraz beczka złocistego napoju z pianką, oczywiście za darmo – iście królewskie ukoronowanie całego dnia. Późnym wieczorem, gdy już każdy kamień uciekający spod kół został omówiony, każdy zakręt przeanalizowany a za każdą glebę wzniesiony toast, pojawiają się pierwsze wyniki i następuję dekoracja zwycięzców. Organizatorzy zapowiadają też więcej edycji w przyszłym roku, co spotyka się oczywiście z nieukrywaną radością...

Opadły emocje, opadł wzniecony kołami pędzących rowerów kurz. Patrząc z perspektywy czasu, można nazwać drugą edycję EMTB Enduro Trophy sporym sukcesem. Dopisało wszystko – frekwencja dwukrotnie większa niż na pierwszej edycji w Świeradowie – Zdroju, piękna pogoda pozwalająca rokoszować się górskimi panoramami, świetna trasa przygotowana przez organizatorów i wreszcie atmosfera – totalny luz i piknik przed jak i po zawodach, a także w ich trakcie.

Pozostaje pogratulować zwycięzcom – Maciejowi Piękosiowi za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, Michałowi Szade, za zdobycie tytułu Mistrza Zjazdów oraz Dawidowi Branny za wywalczenie tytułu Mistrza Podjazdów, podziękować sponsorom – firmom Pająk, Uvex, Sawera, Koral, P.A.P oraz Mastertent, partnerom imprezy – gminie Brenna, Ośrodkowi Promocji Kultury i Sportu w Brennej, Centrum Turystycznemu Big Park, gdzie mieściła się baza zawodów, a także Staroście Cieszyńskiemu za objęcie imprezy swoim patronatem oraz ufundowanie pucharów dla zwycięzców. Podziękowania należą się także organizatorom – grupie Horizon Five z Bielska – Białej, ekipie EMTB.pl oraz wszystkim wolontariuszom, ochotnikom i innym osobom wspierającym w jakikolwiek sposób organizację imprezy, oraz przede wszystkim uczestnikom – to wy stworzyliście ten niepowtarzalny klimat całej imprezy! Do zobaczenia na kolejnych edycjach!

Tekst: Dariusz Dziadek
Żródło: emtb.pl

Diverse Downhill Contest - Żar

2009-05-18T00:35:00.000-07:00

Najszybszy w zmaganiach o Puchar Polski DH na górze Żar okazał się Maciej Jodko, wyprzedzając swoich mocnych rywali z Myślenic, a więc 2. Michała Śliwę oraz 3. Mikołaja Wincenciaka. W starszej kategorii masters triumfował znowu Peter Drabik, a tuż za nim 2. Diabeł Koniuszewski, oraz 3. Piotr Kosiński. W pozostałych kategoriach najszybsi okazali się – Ania Sojka (Kobiety), Hubert Posmyk (junior). Pełne wyniki wszystkich kategorii: eliminacje i finały

Przyszedł czas na....

2009-05-14T00:16:00.000-07:00

W końcu w spokoju mogę zakonserwować i schować narty na sezon letni. Rowerki już przygotowane, nowe opony założone i czas na pierwsze jazdy. Tyłek do siodełka trzeba przyzwyczaić. Za niedługo trzeba będzie się ruszyć w góry.

Przesiadka

2008-12-01T01:16:00.000-08:00

Czas już chyba powoli konserwować sprzęt (rower przygotować do zimowania, a narty odkurzyć, naostrzyć i nasmarować)

Zima nadchodzi i zapraszam do śledzenia zimowej wersji enduro: SKITURY

evolution by bullshitproductions

2008-10-28T13:31:00.000-07:00

evolution.trailer from Piotr Kabat on Vimeo.

Dookoła Sopotni po raz drugi

2008-10-12T16:16:00.000-07:00

Sopotnia Wielka - Hala Miziowa - Pilsko - Rysianka - Romanka - Sopotnia Wielka

Dokładnie rok po pokonaniu tej trasy, razem z Żabą, Mirkiem i Kubą, wybieram się ponowanie na jesienne zdobywanie Pilska. Tym razem jedziemy we dwójkę - razem z Pticą.

Trasa była prawie identyczna z tą z przed roku. Modyfikacja polegała na zdobyciu Pilska. Tym razem pogodę mieliśmy idealną, nie za ciepło, nie za

chłodno, piękne widoki i pełne słońce.

Trasa ta zajmuje w moim rankingu bardzo wysokie miejsce i wszystkim ją polecam.

Fotki

Track GPS

Red Bull Rampage - final

2008-10-10T01:37:00.000-07:00

Znajomy podesłał mi link do ciekawego filmu. Polecam

Oszukany Oszust - Beskid Żywiecki

2008-09-15T07:33:00.000-07:00

Trasa:
Ujsoły - Glinka - Kubiesówka - Krawców Wierch - Przeł. Glinka - Oszust - Przeł. Przysłop - Soblówka - Ujsoły

Rozpoczęliśmy falstartem. Po rozpoczęciu podjazdu pod Kubiesówkę okazało się, że nie wziąłem telefonu. Wróciliśmy do samochodu i zobaczyłem telefon leżący na dachu samochodu. Miałem dużo szczęścia, że nikt się nie zaopiekował moją komórką.

W końcu ruszyliśmy. Szlak na Krawców Wierch jest bardzo przyjemny pomimo mega ostrego podjazdu po asfalcie i betonowych płytach na Kubiesówkę. Dalsza jazda na Krawców Wierch wynagradza początkowy wysiłek.

W bacówce krótka przerwa na rozgrzanie i jedziemy dalej. Wszystkim polecam zjazd z Krawców Wierchu na przeł. Glinkę. Jest szybko wąsko i bardzo przyjemnie. Szlak solidnie testuje amortyzatory na tarce z korzeni (po ustawieniu minimalnego tłumienia odbicia płynie się nad tymi korzeniami). Jedynym minusem tego zjazdu jest krótki fragment drogi asfaltowej.

Z przeł. Glinka dalsz droga prowadzi całkiem przyjemnym podjazdem aż do Jaworzyny z której zjeżdżamy fajnym singlem. Końcówka zjazdu jest bardzo stroma. Dalej rozpoczyna się podjazd na Oszust. Początkowo jest łagodnie, a po chwili stok staje dęba i musimy zejść z rowerów. Podejście jest bardzo strome i dość śliskie (po deszczu musi być tam hardcore). Na górze siadamy na rowery i po porzejechaniu 1 km ładną polaną znowu musimy podchodzić. I najgorsze jest to, że po wejściu na szczyt Oszusta zjazd jest bardzo problematyczny (bardzo stromo). Może ktoś z G3R zjedzie tamtędy.

Szlak dalej prowadzi prawie płasko po Równym Beskidzie, aż do Pańskiego Kamienia. Przed nami kolejne Bardzo strome zejście z możliwością zjechania/skoku z metrowego dropa (zjazd to wariant dla ekstremalistów). Dalsza trasa jest już w większości przejezdna (oprócz kolejnego bardzo stromego odcinak na przełęcz Przysłop).

Z dalaszej trasy na Rycerzową zrezygnowaliśmy i zjechali bardzo przyjemnym szlakiem zielonym do Soblówki.

Trasa jest dość wymagająca, prowadzi w 90% singletrackiem i oprócz kilku zbyt stromych miejsc jest przejezdna.

Fotek niestety nie ma i nie będzie - nie wzięliśmy aparatów

Wyświetl większą mapę

Powerade Maraton MTB - Kraków

2008-08-31T01:50:00.000-07:00

No i stało się! Po kilku latach unikania rywalizacji sportowej w MTB dałem się namówić na start w maratonie! Wybór padł na teoretycznie najłatwiejszy z maratonów: Krakowski Maraton Rowerowy jeden z cyklu Powerade MTB Maraton.

Startowaliśmy z grupą znajomych z pracy jako Toshiba Bike Team. Część z nas wybrała trasę MINI, natomiast 5 osób z ekipy podjęła wyzwanie z trasą MEGA.

3! 2! 1! START!!!

Ruszyliśmy. Początkowo spokojnie, tak żeby rozgrzać się przed podjazdem pod ZOO. Na podjeździe zgubiłem "moich" natomiast spotkałem Jaśka, który ostro napierał. Niestety uciekł mi na zjeździe i dalszą trasę pokonywałem wśród nieznajomych :) Do pierwszego bufetu jechało mi się bardzo dobrze. Drugi bufet pojawił się bardzo szybko. Później szybki zjazd Wąwozem Kochanowskim podjazd w lesie Zabierzowskim i pojawił się 3 bufet. Dopadł mnie tam kryzys. Nogi przestały "podawać" ale na szczęście miałem jeszcze żele po spożyciu których podjazdy w Lasku Wolskim przejechałem w dobrym stylu i udało mi się wyprzedzić kilkunastu zawodników. Do mety dojechałem z czasem 3h35min15sec i uzyskałem 231 wynik w totalu (110 w M2). Jak na pierwszy start to jestem zadowolony i czekam już na przyszły sezon maratonowy gdzie zamierzam wystartować w kilku imprezach.

Fotki

Wielka Racza - Wielka Rycerzowa

2008-07-19T01:07:00.000-07:00

Rajcza - Rycerka Kolonia - Wielka Racza - Przeł. Przegibek - Wielka Rycerzowa - Młada Hora - Rajcza

Spotkaliśmy się w centrum Rajczy - pod kościołem. Było nas 7 osób. Po szybkim składaniu rowerów ruszyliśmy asfaltem w kierunku Rycerki Kolonii. Po przejechaniu rozgrzewkowych 12 km rozpoczęliśmy podjazd żółtym szlakiem na Wielką Raczę.

Podjazd jest całkiem przyjemny chociaż nam przeszkadzały ogromne ilości błota i wody. W końcu dotarliśmy na do schroniska na Wielkiej Raczy. Zrobiliśmy sobie dłuższy odpoczynek i po jakimś czasie poganali szlakiem granicznym w kierunku Przegibka.

Szlak był bardzo przyjemny. Ciekawe zjazdy singlami, wymagające podjazdy dawały przyjemność z jazdy. Na Przegibku zrobiliśmy sobie przerwę obiadową.

Po odpoczynku rozpoczęła się walka ze szlakiem niebieskim. Było więcej pchania niż jazdy. Strasznie dostaliśmy w kość ale udało się po trudach dotrzeć na Rycerzową.

Z Rycerzowej zjeżdżaliśmy świetnym szlakiem na Mładą Horę i dalej już mniej ciekawym grzbietem do Rajczy (szlak czerwony).

Track GPS: BikeBrother

Ósemka po Beskidzie Małym

2008-07-14T00:52:00.000-07:00

Krzeszów - Leskowiec - Łamana Skała - Ścieszków Groń - Kocierz - Potrójna - Łamana Skała - Krzeszów

W piątek wieczorem Żaba zlecił mi wymyślenie trasy (ok 40 km i w miarę blisko od KR i B-B). Posiedziałem trochę nad mapą i wybór padł na Beskid Mały. Jak się okazało prawie identyczną trasę przejechała niedawno ekipa z forum EMTB (Foxiu, Dezerter i Kartonier - relacja).

Spotkaliśmy się wszyscy (Kuba, Żaba, Rob i ja) w Krzeszowie przy delikatesach. Wycieczkę rozpoczęliśmy szlakiem czerwonym na Groń JP II. Szlak w większości jest podjeżdżalny ale w kilku miejscach trzeba dużo samozaparcia, żeby kręcić na młynku. Podjazd jest bardzo malowniczy. Mija się ładne polanki, a czasami pojawiają się widoki na Beskid Makowski.

Przy schronisku pod Leskowcem uzupełniamy płyny i jedziemy dalej w kierunku Łamanej Skały. Szlak jest rewelacyjny. Obfituje w strome, krótkie podjazdy i szybkie równe zjazdy. Od czasu do czasu rozpościerają się widoki raz w jedną stronę (Beskid Żywiecki) innym razem w drugą (na północ).

Podczas odpoczynków zajadamy się borówkami. Jest ich mnóstwo i są doskonałe :) Przed Łamaną Skałą opuszczamy czerwony szlak i dalej jedziemy szlakiem zielonym w kierunku Ścieszków Gronia. Jazda jest bardzo przyjemna i urozmaicona bardzo fajnym singlem w okolicach Gibasów Gronia. Zjazd do Kocierza jest kamienisty i stromy - wymaga uwagi. W Kocierzu opuszczamy zielony szlak w poszukiwaniu sklepu z płynami. Po przejechaniu 3 km asfaltem znajdujemy "klimatyczną" spelunę. Wyglądamy jak kosmici wśród lokalesów (drwali i ich kobiet) popijających piwo i wódkę w strasznie zadymionej knajpie.

Po odpoczynku postanawiamy dostać się do czerwonego szlaku leśną drogą. Droga początkowo jest zbyt stroma do jazdy - prowadzimy. Później możemy już jechać. Do szlaku docieramy pomiędzy przeł. Kocierską, a Potrójną. Dalsza droga jest dość uciążliwa. Bardzo strome podjazdy/podejścia po luźnych kamieniach nie ułatwiają życia. W końcu mijamy Potrójną.

Szybki zjazd, podejście/podjazd i mijamy Łamaną Skałę. Po raz kolejny tego dnia zmieniamy szlak czerwony na zielony. Zjazd do Krzeszowa jest ciekawy i urozmaicony. W szybkim tempie dojeżdżamy do Krzeszowa gdzie przy delikatesach kończymy trasę.

Przejechaliśmy ok 40 km, pokonali ok 1400 m deniwelacji, spotkali dwa snejki i wypili po ok 6 litrów na głowę.

Więcej fotek w mojej galerii, track GPS na stronie BikeBrother'a

Awaria Trucizny

2008-07-02T05:33:00.000-07:00

W końcu udało mi się zebrać w sobie i naprawić awarię. Główna oś wahacza złapała spory luz. Tuleja swobodnie się ruszała co w efekcie przekładało się na ok 2cm ruchy wahacza na boki. Rozmontowałem wahacz i zawiozłem do znajomego zakładu. Rozwiercono oś wahacza, nabito tuleję, dorobiono oś, poskręcano i od tej pory wszystko jest ok. Nie ma ani 0,1mm luzu, wszystko pracuje idealnie.

0:1 dla Błatniej

2008-06-25T21:26:00.000-07:00

BB - Bystra - Meszna - Buczkowice - Szczyrk -p rzeł. Karkoszczonka - Brenna - Błatnia - Wapienica - BB

Wycieczka miała na celu eksplorację stoków Błatniej od strony Brennej. Do Brennej dostałem się różnymi wariantami leśno - asfaltowymi przez Bystrą, Meszną, Buczkowice i przeł Karkoszczonkę. Próbowałem znaleźć wygodny podjazd na Błatnią (bez konieczności zsiadania z roweru). Nie udało się. Góra 2 razy mnie zrzuciła (podejście 100m i 60m). Trzeba będzie próbować kolejny raz :D

Cała trasa to ok 50 km, 1125 m podjazdów.

Track GPS i dane trasy

Endurowo-asfaltowo

2008-06-22T00:44:00.000-07:00

BB - Bystra - Wilkowice - Magurka - Czupel - Zarzecze - Kalna - Godziszka - Meszna - Bystra - BB

W sobotę razem z Jakubkiem wybraliśmy się na trasę na Magurkę. Rozpoczęliśmy od domu Jakubka i pojechali ścieżką rowerową do Bystrej. Później asfaltem do Wilkowic i dalej na Magurkę. Asfalt na Magurkę był bardzo męczący choć bardzo szybko zdobywa się wysokość. Na Magurce zrobiliśmy krótką, fotograficzną przerwę i pognaliśmy dalej w kierunku Czupla. Na szlaku co ok 100 metrów ktoś poukładał w poprzek kłody i konary utrudniające jazdę.

Z Czupla zjeżdżaliśmy początkowo trudnym technicznie, czerwonym szlakiem, później żółtym do Zarzecza. Szlak okazał się bardzo przyjemny i ładny widokowo. Warto się tam wybrać. W Zarzeczu odwiedziliśmy piknik rodzinny mojej firmy, wypili piwko i wszamali rewelacyjny boczek z grilla. Do Bielska wracaliśmy asfaltami przez Kalną, Godziszkę, Buczkjowice, Meszną i Bystrą.
W czasie wycieczki przejechaliśmy ok 64 km, pokonali ok 1200 m w pionie. Szczegóły wycieczki i track GPS na BikeBrother

Więcej fotek w mojej galerii

Kozia Góra i Dębowiec

2008-06-12T10:00:00.000-07:00

Karpackie - Olszówka - Kozia Góra - Olszówka - Dębowiec - Karpackie - Stare Bielsko

Bardzo fajna traska nam wyszła :-) Znaleźliśmy ciekawy zjazd z Koziej Góry do Olszówki, zaliczyli bardzo fajnego singla z Dębowca i trochę się zmęczyli.

Razem z Taśkiem przy schronisku na Koziej Górze (Stefance).

Schronisko na Koziej Górze

Zjazd do Olszówki sztywniakiem na semi-slick'ach

Tasiek - "mściciel" na mountain bike'u

Dalej w dół

Więcej szczegółów trasy i download track'a GPS na: BikeBrother

Pogórze Cieszyńskie

2008-05-25T08:00:00.000-07:00

Zachciało mi się startować w maratonie jurajskim. Taka decyzja wiąże się z przygotowaniami do dystansu maratońskiego (180 km). Dzisiaj razem z Tomkiem wybraliśmy się na ok 80 km pętlę po asfaltach i szutrach Pogórza Cieszyńskiego.

Trasa:
Bielsko-Biała - Międzyrzecze Górne - Rudzica - Zaborze - Drogomyśl - Pruchna - Dębowiec - Ogrodzona - Goleszów - Ustroń - Górki Wielkie - Jaworze - Bielsko-Biała

Dystans:
78,2 km

Czas jazdy:
4 godz.

Jura Maraton 2008

2008-05-21T01:54:00.000-07:00

28 czerwca 2008 odbędzie się ciekawa impreza sportowo turystyczna: Jura Maraton.
Impreza odbędzie się na szlaku rowerowym Orlich Gniazd o długości 190 km. Start w Krakowie. Meta w Częstochowie. Wpisowe do 30 maja - 85 zł, później 120 zł.

Propozycja trasy: Pasmo Pewelsko-Ślemieńskie i Beskid Mały

2008-05-14T02:57:00.000-07:00

Żywiec - Jeleśnia (Mutne) - Czeretnik - (Gachowizna - Kościanka (Kocońka) - Małysiaków Groń - Wajdów Groń) - Krzeszów - Leskowiec - Łamana Skała - Przełęcz Kocierska - Wielka Cisowa Grapa - Kościelec - Oczków - Żywiec

Całość może mieć ok 70-80 km z tego jakies 20 km po asfaltach. Są możliwości skrócenia. Można by coś takiego kiedyś przejechać, szczególnie, że tereny mało dla mnie znane (pasmo Pewelsko-Ślemieńskie), a z mapy wygląda, że bardzo fajne rowerowo.

Pierwsza jazda

2008-05-11T11:56:00.000-07:00

W końcu udało mi się uruchomić rower brata i trzeba było sprawdzić czy da się na nim gdziekolwiek dojechać. Wybrałem się więc na krótką pętelkę do Wapienicy.

Szczegóły trasy na BikeBrother i BikeStats

Wielka Puszcza Round Trip

2007-11-03T02:14:00.000-07:00

Porąbka - Palenica - Przeł. Targanicka - Przeł. Kocierska - Żar - Kozubnik - Porąbka

W pięcioosobowym składzie ruszyliśmy z Porąbki zielonym szlakiem w kierunku przełęczy Kocierskiej. Na początku jechaliśmy wygodnym asfaltem aby po pokonaniu 1,5 km wjechać w las. Podjazd na Palenicę w dużej mierze polegał na prowadzeniu rowerów. Po dostaniu się na grzbiet rozpoczęła się przyjemna jazda: trochę po płaskim, trochę w dół, a czasem do góry. Na przeł, Kocierskiej wciągneliśmy frytki i pojechali dalej. Trasa w kierunku Żaru jest wymagająca technicznie i kondycyjnie. Zjazd z Żaru nie sprawiał już trudności i szybko znaleźliśmy się przy samochodach. Cała trasa zmęczyła nas solidnie ale warto było się ruszyć, szczególnie ze to była ostatnia jazda w sezonie.

Początek trasy

Jesienne podjazdy

Na przełęczy Kocierskiej

Po przejechani trasy - Porąbka

Więcej na BikeBrother, fotki będą w mojej galerii

Sopotnia Round Trip

2007-10-07T22:00:00.000-07:00

Sopotnia Wielka - Hala Miziowa - Rysianka - Romanka - Sopotnia Wielka

W czteroosobowym składzie (Kuba, Mirek, Żaba i ja)spotkaliśmy się w Sopotni Wielkiej przy wodospadzie. Początkowo (dla rozgrzewki) jechaliśmy asfaltem do Sopotni Kolonii. Później skręciliśmy na "spychaczówkę", która bardzo łagodnie wspinała się w kierunku zielonego szlaku. Po połączeniu z zielonym szlakiem trzeba było podprowadzić rowery (ok 100m) - było zbyt stromo i kamieniście. W końcu dojechaliśmy do szlaku czarnego, którym dalej zmierzaliśmy w kierunku Hali Miziowej. Na Hali zrobiliśmy dłuższą przerwę na herbatę i jedzenie. Po odpoczynku pojechaliśmy dalej głównym szlakiem beskidzkim na Rysiankę. Odcinek ten obfitował w błoto i dość strome odcinki podjazdowe. Kolejny odpoczynek zrobiliśmy na Rysiance. Dalsza część tripu przebiegała przez Romankę. Zjazd na Halę Pawlusią dostarczył sporo emocji - było bardzo ślisko i nie obyło się bez "gleby". Na Hali Pawlusiej pomyliliśmy trasę i trzeba było spory kawałek przejść przez łąki na przełaj. Dalsza część trasy przebiegała już bez niespodzianek. Zjazd z Romanki to REWELACYJNY singiel z dużą liczbą stabilnych kamieni i dropów. Coś wspaniałego. Bardzo chętnie tam wrócę :) Wycieczkę zakończyliśmy myjąc rowery w wodospadzie.

Więcej fotek w mojej galerii

Rowerowo zapętlony weekend (Magurka - Łodygowice i Ujsoły - Krawców Wierch - Rysianka - Ujsoły)

2007-08-19T23:53:00.000-07:00

SOBOTA:

W sobotnie popołudnie wybraliśmy się z qbą na krótką trasę w Beskidzie Małym. Wystartowaliśmy z pętli autobusu nr 2 i czarnym szlakiem wjechaliśmy na Żółte Siodło. Podjazd jest bardzo stromy ale da się wjechać. Z przełęczy czerwonym szlakiem pojechaliśmy na Magurkę. Szlak jest świetnym szlakiem podjazdowym. Bardzo wygodnie się tam podjeżdża. Robiliśmy kilka przystanków "fotograficznych" i jeden "kąpielowy" przy źródełku :) Na Magurce wypiliśmy piwo ze spritem i pojechali dalej - na Czupel. Z Czupla poprowadził nas rewelacyjny czerwony szlak do Łodygowic. Zjazd jest bardzo urozmaicony, miejscami bardzo szybki, miejscami techniczny, miejscami wąski i kamienisty, a miejscami stromy. Wg mnie jeden z przyjemniejszych zjazdów w okolicach Bielska-Białej. Z Łodygowic wróciliśmy do samochodu asfaltem przez Wilkowice.

Przejechaliśmy o 22 km. Fotki są w MOJEJ GALERII

NIEDZIELA:

W niedzielę, po sobotniej rozgrzewce, wybraliśmy się w Beskid Żywiecki. Ruszyliśmy z Ujsoł i asfaltem dojechali do Glinki. Tam rozpoczął się podjazd "maskarator asfaltowy" na Kubiesówkę. Dalej, żółtym szlakiem, jechało się bardzo dobrze. Aż dojechaliśmy do Krawców Wierchu. Qba po drodze złapał "kapcia". Z Krawców Wierchu jedziemy granicznym singielkiem w Kierunku Rysianki. Zjazdy są bardzo fajne (błotniste single), natomiast podjazdy zbyt strome jak dla nas. Pod Rysianką spotykamy Yoonior'a (G3Riders). Z Rysianki pomykamy żółtym przez Hale (Lipowską, Bieguńską, Motykową i Redykalną) do Zapolanki i dalej czarnym do Ujsoł.

Przejechaliśmy ok 35 km, a reszta fotek z obu wyjazdów jest w GALERII QBY

Beskid Śląski enduro trip

2007-08-15T20:14:00.000-07:00

Bielsko - Szyndzielnia - Beskidek - Szczyrk - Skrzyczne - Zielony Kopiec - Cieńków - Wisła - Przeł. Slamopolska - Stary Groń - Brenna -Świętoszówka - Bielsko

Spotkaliśmy się w trójkę (Bartek, Qba i ja) pod kolejką na Szyndzielnię. Postanowiliśmy zaoszczędzić trochę czasu i korzystać z dobroci cywilizacji (na Szyndzielnię i Skrzyczne wjechaliśmy kolejkami). Z Szyndzielni szybko przejechaliśmy na Przeł Kowiorek i dalej czerwonym szlakiem na Karkoszczonkę. Z Przełęczy łatwą ścieżką dojechaliśmy na Beskidek i zjechali bardzo stromymi i trudnymi technicznie ścieżkami do Szczyrku. Po wjechaniu na Skrzyczne szybko dojechaliśmy do trawersu Zielonego Kopca i dalej już żłółtym szlakiem zjechali do Wisły przez Cieńków. Dalej jechaliśmy wyczerpującym asfaltem na Przeł. Salmopolską, gdzie Bartek nas opuścił. Z Qbą pognaliśmy przez Stary Groń do Brennej i dalej do Świętoszówki (Qba został w domu), a ja już samotnie dotoczyłem się do Bielska.

Trasa liczy ok 70 km i jest bardzo ciekawą propozycją na rowerowanie z Bielska-Białej.
Więcej fotek jest w MOJEJ GALERII

Nowy EnduroBike i pierwsza jazda

2007-06-25T12:09:00.000-07:00

Stało się! Zakupiłem Truciznę w wersji enduro (Poison Curare). Sprzęcik całkiem przyzwoity. Czterozawias z ogniwem Horsta. Osprzęt to LX, dumper: X-fusion Glyde RL, amor: Suntour Epicon, heble: hydrauliczne doere, sztyca, kiera, mostek: amoeba borla, korba: LX itd..
Pierwsze wrażenia: bardzo pozytywne :) Fajno się jeździ na fullu :)